دروس آموزش ترجمه و مفاهیم قرآن کریم سوره نساء آیات ۱۲۷تا ۱۴۰- استاد حمید صفار هرندی

درس ۱۹۴
آیات ۱۲۷ و ۱۲۸ سوره نساء
استاد حمید صفار هرندی
..................................
بسم الله الرحمن الرحيم
وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَنْ تَقُومُوا لِلْيَتَامَى بِالْقِسْطِ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا (۱۲۷) وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَيْرٌ وَأُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَإِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا (۱۲۸)
ترجمه کلمات آيه های درس:
يَسْتَفْتُونَكَ(يَسْتَفْتُونَ+كَ): نظرخواهی می کنند از تو
قُل: بگو
يُفْتِي: پاسخ می دهد، فتوا می دهد
فِيهِنَّ(فِي+هُنَّ): در باره آنها
يُتْلَى: تلاوت می شود
يَتَامَى: جمع«يَتيم: یتيم»
اللَّاتِي: که، کسانی که
لَا تُؤْتُونَ: نمی دهيد
كُتِبَ: مقرر شده است(مقرر شد)
تَرْغَبُونَ: ميل داريد، می خواهيد
أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ: که ازدواج کنيد با آنها، اینکه ازدواج کنيد با آنها
مُسْتَضْعَفِينَ: جمع«مُستَضعَف: ضعیف شمرده شده»
وِلْدَانِ: جمع«وَلَد: کودک، بچه، فرزند، پسر»
أَنْ تَقُومُوا: اینکه اقدام کنيد، اينکه رفتار کنيد
قِسْط: عدالت، عدل
تَفْعَلُوا: انجام دهيد
خَافَتْ: بيم داشته باشد(بيم داشت)، بترسد(ترسيد)
بَعْل: شوهر
نُشُوز: ناسازگاری
إِعْرَاض: روی گرداندن، روی گردانی
جُنَاحَ: گناه
عَلَيْهِمَا(عَلی+هُمَا): بر آنها
يُصْلِحَا: سازش کنند، آشتی کنند
صُلْح: صلح، سازش
أُحْضِرَت: سرشته شده است، حاضر شده است
أَنْفُس: جمع«نَفس: جان، نفس»
شُحّ: بخل، تنگ چشمی
تُحْسِنُوا: نیکی کنيد
تَتَّقُوا: تقواپيشه کنيد
نکات مناسب برای ترجمه آيه های درس:
۱. « و ما يتلی عليکم»: و(درباره) آنچه تلاوت می شود بر شما.
۲. «يتامی النساء»: دختران يتيم.
۳. « والمستضعفين من الولدان»: و(درباره) ضعيف شمرده شدگان از کودکان.
۴. «ما تفعلوا»؛ «ما» شرطيه و به معنای «هرچه» می باشد: هرچه انجام دهيد.
۵. «و اُحضِرَت الانفسُ الشحّ»: و حاضر شده است (نزد) نفس ها بخل/ و سرشته شده است نفس ها (با) بخل.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

بسم الله الرحمن الرحيم
آيات درس قبل و ترجمه آن:
وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَنْ تَقُومُوا لِلْيَتَامَى بِالْقِسْطِ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا (۱۲۷) وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَيْرٌ وَأُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَإِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا (۱۲۸) و نظرخواهی می کنند از تو در باره زنان، بگو: خدا نظر می دهد برای شما در(باره) آنها و آنچه تلاوت می شود بر شما در کتاب(قرآن) در باره دختران يتیم که
مفاهيم آيات: در آغاز آيه ۱۲۷ سخن از پرسش مردم در باره حقوق زنان(ازدواج و ارث) به ميان آمده است که شايد شگفتی آنان از مخالفت اسلام با قوانين ظالمانه دوره جاهليت در مورد زنان باشد که آنان را به نظرخواهی از پيامبر صلی الله عليه و آله واداشته است و قرآن می فرمايد: به آنان بگو پاسخگوی شما خدای تعالی است و اين قوانين که به نظر شما عجيب و جديد می آيد، فرمان خداست. آنگاه در باره دو گروه ستمديده در جاهليت سخن می گويد؛ دخترکان يتيم که اگر زیبا بودند هم با ازدواج از آنان کامروایی می کردند و هم اموال آنان را تصاحب می نمودند و اگر زيبا نبودند، نه با آنان ازدواج می کردند و نه اجازه می دادند با کسی ازدواج کنند تا از اموال آنان به ستم بهره ببرند! و گروه ديگری پسربچه های برجای مانده از درگذشتگان که طبق سنت ميراث در جاهليت از حق خود محروم بودند و ارث نمی بردند! آنگاه از تصرف ظالمانه در اموال يتيمان برحذر می دارد و می فرمايد: با يتيمان به عدالت رفتار کنيد. در آيه ۱۲۸ به زنان سفارش می کند که اگر زنی از سرکشی يا رويگردانی شوهر خود بترسد، بهتر است به دنبال سازش باشد و به حق خود بخل نورزد و از برخی حقوق خود برای اصلاح زندگی گذشت کند. در پايان آيه مردان را نيز به نيکی کردن و تقوا فرا می خواند و بدين ترتيب از آنان می خواهد که سبب از هم پاشيدن کانون خانواده خود نشوند.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------

درس ۱۹۵
آیات ۱۲۹ تا ۱۳۲ سوره نساء
استاد حمید صفار هرندی
ّ.................ّ...................ّ.
بسم الله الرحمن الرحيم
وَلَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ وَإِنْ تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا (۱۲۹) وَإِنْ يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا (۱۳۰) وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا (۱۳۱) وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا (۱۳۲)
ترجمه کلمه های آيات درس:
لَنْ تَسْتَطِيعُوا: نخواهيد توانست
أَنْ تَعْدِلُوا: که به عدالت رفتار کنيد
لَوْ: اگرچه، گرچه
حَرَصْتُمْ: بسیار بخواهيد، کوشش کنيد، حریص باشيد
لَا تَمِيلُوا: تمايل نورزيد
كُلَّ الْمَيْلِ: تمایل کامل
تَذَرُوهَا(تَذَرُو+هَا): رها کنيد او را
مُعَلَّقَة: بلاتکليف، سرگشته
تُصْلِحُوا: سازش کنيد، آشتی کنيد
تَتَّقُوا: تقواپيشه کنيد
يَتَفَرَّقَا: جدا شوند
يُغْنِ: بی نياز می کند
سَعَتِهِ(سَعَة+هِ): وسعت(احسان)ش
وَاسِع: وسيع، گسترده
وَصَّيْنَا: سفارش کرديم
أُوتُوا: داده شدند
إِيَّاكُمْ: شما را، به شما
اتَّقُوا: تقوا پيشه کنيد
تَكْفُرُوا: کافر شويد، کفر بورزيد
غَنِيّ: بی نياز
حَمِيد: ستوده
كَفَى: کافی است
وَكِيل: کارساز، نگاهبان
----------------------------------------------------------------------------------------------

بسم الله الرحمن الرحيم
آيات درس قبل و ترجمه آن:
وَلَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ وَإِنْ تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا (۱۲۹) وَإِنْ يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا (۱۳۰) وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا (۱۳۱) وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا (۱۳۲) و نخواهید توانست که به عدالت رفتار کنيد میان زنان و اگرچه بسيار بخواهيد؛ پس تمايل نورزيد تمايل کامل(به يکی از زنانتان) تا رها کنيد او (زن ديگر) را مانند بلاتکليف؛ و اگر اصلاح کنيد و تقوا پيشه کنيد، پس قطعاً خداوند می باشد بسيار آمرزنده و مهربان.(۱۲۹) و اگر جداشوند، بی نياز می کند خدا هر(کدام را) از وسعت خود(ش) و می باشد خداوند (احسانش) گسترده، و با حکمت است.(۱۳۰) و برای خداست آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است و قطعاً سفارش کرديم به کسانی که داده شدند کتاب پيش از شما و به شما، که تقوای خدا را پيشه کنيد و اگر کفربورزيد پس قطعاً برای خداست آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است و می باشد خداوند بی نياز ستوده.(۱۳۱) و برای خداست آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است و کافی است که خدا کارساز است.(۱۳۲)
مفهوم آيات:
آيه ۱۲۹: خداوند در آيه ۳ سوره نساء به مردان می فرمايد: اگر نتوانستيد عدالت را ميان چند همسر برقرار کنيد، حق نداريد بيش از يک همسر برگزينيد. در اين آيه مفهوم دادگری ميان همسران را به صورت روشن تر بيان می فرمايد: شما عدالت واقعی را نمی توانيد ميان زنان خود برقرار کنيد، هرچند حريصانه به دنبال تحقق آن باشيد؛ ولی حداقل برقرار عدالت ميان آنان اين است که در مهرورزی به آنان همه شان را به طور يکسان بهره مند کنيد و آن گونه نشود که به يکی از آنان توجه کامل کنيدو ديگری را مانند کسی بلاتکليف رها کنيد گويی که او همسر شما نيست! در آيه ۱۳۰ می فرمايد: اگر کار زن و مرد به جدايی کشيد، بايد بدانند که خداوند اين زن و مرد را بی نياز می کند و برای آنها اين خسارت را جبران خواهد کرد و سفره خوان او گسترده است و براساس حکمتش زندگی آنان را سامان خواهد بخشيد. خداوند در آغاز آيه ۱۳۱ واسع بودن خود را تبيين می کند و می فرمايد که آسمان ها و زمين از آن اوست. سپس بارديگر سفارش به تقوا می کند و می فرمايد اين سفارشی است که به اهل کتاب هم کرده ايم و کسانی که تن به تقوا نمی دهند اهل کفران نعمت های خداوند و اگر شما نيز کفر بورزيد و نعمت های خداوند را کفران کنيد بايد بدانيد که از اين نافرمانی و کفران نعمت شما چيزی از خدا کم نمی شود زيرا او بی نياز و ستوده است.
----------------------------------------------------------------------------------------------

درس ۱۹۶
آیات ۱۳۳ تا ۱۳۵ سوره نساء
استاد حمید صفار هرندی
.. ّ........ّ.......................
بسم الله الرحمن الرحيم
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِآَخَرِينَ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى ذَلِكَ قَدِيرًا (۱۳۳) مَنْ كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا (۱۳۴) يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَى بِهِمَا فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَى أَنْ تَعْدِلُوا وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا (۱۳۵)
ترجمه کلمه های آيات درس:
إِنْ يَشَأْ: اگر بخواهد
يُذْهِبْ: (از بين) می بَرَد
يَأْتِ بِ: می آوَرَد
آَخَرِينَ: جمع«آخَر: ديگر»
كَانَ يُرِيدُ: می خواهد، بخواهد(می خواست)
ثَوَابَ: پاداش، ثواب
كُونُوا: باشيد
قَوَّامِينَ: جمع«قَوّام: بسيارقيام کننده »
شُهَدَاءَ: جمع«شَهيد: گواه، شاهد، گواهی دهنده»
لَوْ: اگرچه، گرچه
أَقْرَبِينَ: جمع«أَقرَب: نزديک، خويشاوند»
إِنْ يَكُنْ: اگر باشد
أَوْلَى: سزاوارتر
لَا تَتَّبِعُوا: پيروی نکنيد، تبعيت نکنيد
هَوَى: هوس، هوا
أَنْ تَعْدِلُوا: که منحرف شويد، عدول کنيد
إِنْ تَلْوُوا: اگر زبان بازی کنيد، بپيچانيد
تُعْرِضُوا: اعراض کنيد، روی بگردانيد
نکته مناسب برای ترجمه آيه ۱۳۵:
«ان تعدلوا»؛ مفعول له است و يک «ل» قبل از «ان تعدلوا» در تقدير است : برای اين که منحرف شويد.
----------------------------------------------------------------------------------------

بسم الله الرحمن الرحيم
آيات درس قبل و ترجمه آن:
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِآَخَرِينَ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى ذَلِكَ قَدِيرًا (۱۳۳) مَنْ كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا (۱۳۴) يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَى بِهِمَا فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَى أَنْ تَعْدِلُوا وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا (۱۳۵) اگر بخواهد (از بين) می بَرَد شما را ای مردم، و می آورد ديگران را و می باشد خدا بر هر چيزی توانا.(۱۳۳) هرکس بخواهد(می خواهد) پاداش دنيا را پس نزد خداست پاداش دنيا و آخرت، و می باشد خداوند شنوا و بينا.(۱۳۴) ای کسانی که ايمان آورده ايد، باشيد بسيار قيام کننده به عدالت، (و) شاهدان برای خدا و اگرچه بر(ضد) خودتان يا پدر و مادر و نزديکان باشد، اگر باشد بی نياز يا نيازمند پس خدا سزاوارتر است به آنها(آندو)، پس پيروی نکنيد از هوس برای اينکه منحرف شويد(از حق) و اگر زبان بازی کنيد يا اعراض کنيد، پس قطعاً خدا می باشد به آنچه انجام می دهيد آگاه.(۱۳۵)
مفهوم آيات: در آيه ۱۳۳ به کسانی که کافر شده اند هشدار می دهد که اگر شما خود را اصلاح نکنید و تقوای الهی پيشه نکنيد به خداوند زیانی نمی رسانید و او توانایی آن را دارد که گروهی ديگر را که شايستگی خويش را در مسير بندگی و تقوای الهی به اثبات رسانده اند جايگزین شما کند. در تفسير بيضاوی در ذيل اين آيه روايتی از رسول خدا صلی الله عليه و آله نقل شده که آن حضرت پس از نزول اين آيه با دستان مبارک خويش بر پشت سلمان فارسی زد و فرمود: اين آيه از هموطنان سلمان سخن می گويد که در پذيرش حق و تقوای الهی از مردمان حجاز پيشی خواهند گرفت. در آيه ۱۳۴ به کسانی که برای دستيابی به پاداش دنيوی از تقوای الهی روی می گردانند می فرمايد: اگر پاداش دنيوی هم می خواهيد از خداوند بخواهيد زيرا بهره ها و پاداش های دنيا و آخرت همه نزد خداست؛ پس نظر بلند داريد و هم پاداش دنيوی بخواهيد و هم به آخرت دل ببنديد و با پذيرش فرمان خداوند، به همه اين ثواب ها دست بيابيد. در ايه ۱۳۵ به مؤمنان دستور می دهيد که برای عدالت به پاخيزيد و اقدام کنيد و اگر پای شهادت دادن و گواهی دادن فرا رسيد برای رضای خدا حق را بگوييد و گواهی دروغ و ناروا ندهيد گرچه اين گواهی به سود شما و پدرومادر و خويشانتان نباشد. نکته جالب در آيه اين است که خداوند می فرمايد: شايد بخواهيد از روی خیرخواهی و دلسوزی برای فقير در حالی که حق با او نيست به گونه ای شهادت دهيد که او سود ببرد يا از ترس اقتدار شخص غنی يا به طمع مال شخص ثروتمند حق را زیر پا بگذاريد! بدانيد که خداوند سزاوارتر از هر کس به آن دو(ثروتمند و فقير) است. اگر از هوس خود پيروی کنيد تا از راه حق منحرف شويد يا با زبان بازی بخواهيد از حق رويگردان شويد بدانيد که خدا به اقدامات شما آگاهی دارد و از ديد آن خدای دادگر پنهان نخواهيد ماند
---------------------------------------------------------------------------------------
درس ۱۹۷
آیات ۱۳۶ و ۱۳۷ سوره نساء
استاد حمید صفار هرندی
......................................
بسم الله الرحمن الرحيم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا آَمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا (۱۳۶) إِنَّ الَّذِينَ آَمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آَمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا (۱۳۷)
ترجمه کلمه های آيات درس:
آمِنُوا: ايمان بياوريد
نَزَّلَ: فروفرستاد، نازل کرد
أَنْزَلَ: فروفرستاد، نازل کرد
مَلَائِكَة: جمع«مَلَک: فرشته»
ضَلَّ: گمراه شده است(گمراه شد)
ازْدَادُوا: افزودند، زیاد کردند
كُفْر: کفر
لَمْ يَكُنِ: نبود
لِيَغْفِرَ: تا بيامرزد، که بیامرزد
لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ: بنا ندارد خدا که بیامرزد آنها را
لِيَهْدِيَهُمْ: تا هدايت کند آنها را، که هدایت کند آنها را
نکات مناسب برای ترجمه آيات درس:
۱.«مَن يکفُر»؛ با توجه به اينکه «مَن» شرطيه است، فعل «يکفر» را به صورت مضارع التزامی معنا کنيد: کفر بورزد، کافر شود.
۲.«ولا ليهديهم »؛ عطف بر «لم يکن الله ليغفر» است بنابراين بدين معناست که : و لم يکن الله ليهديهم يعنی بنا ندارد خدا که هدايت کند آنها را. البته در هنگام معنا کردن، همان گونه که در ترجمه کلمات درس آمده است عمل کنيد: و نه اين که هدايت کند آنها را.
۳.«سبيلاً»: به راهی
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
بسم الله الرحمن الرحيم
آيات درس قبل و ترجمه آن:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا (۱۳۶) إِنَّ الَّذِينَ آَمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آَمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا (۱۳۷)
ای کسانی که ايمان آورده ايد، ايمان بياوريد به خدا و پيامبرش و کتابی که نازل کرد بر پيامبرش و کتابی که نازل کرد قبل از (آن)/قبلاً؛ و هرکس کفر بورزد به خدا و فرشتگان او و کتاب های او و پيامبران او و روز قيامت/آخرت پس قطعاً گمراه شده است گمراهی دوری.(۱۳۶) قطعاً کسانی که ايمان آوردند سپس کافر شدند سپس ايمان آوردند سپس کافر شدند سپس افزودند کفر را، بناندارد خدا که بيامرزد آنها را و نه اين که هدايت کند آنها را به راهی.(۱۳۷)
خداوند به کسانی که ايمان آورده اند می فرمايد: بايد ايمان در وجودتان راسخ و استوار گردد و اين ايمان شامل باور به خداوند و پيامبر او و کتاب آسمانی ما قرآن و ايمان به کتاب های آسمانی گذشته می گردد؛ پس اگر کسی به خدا و فرشتگان و کتاب های آسمانی و پيامبران و روز قيامت کفر بورزد از راه منحرف شده و گم گشته ای خواهد بود که از راه مستقيم بسيار دور شده است. در آيه ۱۳۷ سخن از کسانی است که دين را به مسخره گرفته اند و هراز چندگاهی اظهار ايمان می کنند، آنگاه از ايمان خود دست می شويند و بدين ترتيب دل های مردم را نسبت به دين دچار ترديد و شک می کنند. خداوند آمرزش خود را نصيب اينان نمی کند و اميدی به راه يافتنشان نيست. کیفر ارتداد از آن جهت سخت و به دور از ملاحظه کاری است که شخص مرتد با ادعای ايمان و سپس اعراض از دين، دين خدا را به سخره گرفته و دل های ساده دلان را نسبت به باورهای درست مردد و بذر شبهه و عدم استقرار در قلب آنان می افشانند.
------------------------------------------------------------------------------------

درس ۱۹۸
آیات ۱۳۸ و ۱۴۰ سوره نساء
استاد حمید صفار هرندی
......................................
بسم الله الرحمن الرحيم
بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (۱۳۸) الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا (۱۳۹) وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آَيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذًا مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا (۱۴۰)
ترجمه کلمه های آيات درس:
بَشِّر: بشارت بده
مُنَافِقِينَ: جمع«مُنافِق: منافق، دورو»
يَتَّخِذُونَ: می گيرند، برمی گزينند
مِنْ دُونِ: به جای، غير از
أَ: آيا
يَبْتَغُونَ: می جويند، طلب می کنند
عِزَّةَ: عزّت
أَنْ: اينکه
إِذَا: هنگامی که
سَمِعْتُمْ: بشنويد(شنيديد)
يُكْفَرُ: کفر ورزيده می شود، انکار می شود
يُسْتَهْزَأُ: مورد تمسخر قرار می گيرد، به ريشخند گرفته می شود
لَا تَقْعُدُوا: ننشينيد
حَتَّى يَخُوضُوا: تا بپردازند
حَدِيث: سخن، گفتار
إِذًا: درآن صورت، دراين صورت
جَامِع: جمع کننده، گردآورنده
كَافِرِينَ: جمع«کافِر: کافر، کفرورز»
نکات مناسب برای ترجمه آيات درس:
۱.«بشر المنافقين بأنّ»؛ فعل «بشِّر» با حرف «ب» می آيد ولی در فارسی لازم نيست که اين «ب» ترجمه شود؛ بنابراين «بشّر المنافقين بأنّ» را اين گونه ترجمه می کنيم: بشارت بده به منافقين که.
۲.«الذين يتخذون...»؛ اين جمله، توصيف منافقين است که در آيه گذشته آنان را تهديد به عذاب فرمود؛ بنابراين بهتر است در آغاز ترجمه اين آيه کلمه «همان» آورده شود: همان کسانی که می گيرند...
۳.«اذا سمعتم»؛ با آن که فعل «سمعتم» ماضی است، ولی با توجه به اینکه «اذا» در اینجا دارای معنای شرطی است، فعل پس از خود را به معنای مضارع درمی آورد: هنگامی که بشنويد.
۴.«ب» در «يستهزأ بها» را ترجمه نکنيد: به ريشخند گرفته می شود آن.
-------------------------------------------------------------------------------